یه موقعی با خودم فکر میکردم چقدر جذاب میتونه باشه اگه اونقدر مستقل باشم که همه ی تصمیم هامو خودمو بگیرم و هرکاری خودم تشخیص میدم خوبه بتونم انجام بدم یه طوری زندگیم چرخید که به آرزوم رسیدم..اما دنیا هیچوقت شبیه ایده آل هات نیست و آرزوها معمولا از دور قشنگن شبیه سراب البته سراب توصیف کردنش اغراق آمیزه بخوام به سبک خودم مثال بزنم میشه گفت شبیه اینه که چشات ضعیف باشه و صورت خوش ترکیب رو از دور ببینی

دستم رو گذاشتم روی قلبِ نا آرومم و الم نشرح خوندم به محض تموم شدنش گوشیم زنگ خوردمنتظرم بود رفتم دیدمش، شنیدمش هیچ شبیه اون هزار و پونصد تا سناریویِ توی ذهنم نشد اما از عمق قلبم حرف زدم با این امید که به دلش بشینه کاش میشست.. خودمو قوی نشون دادم محکم! که به چشمش بیام کاش میومدم.. کنارش نشستم کنارش قدم زدم که ازم حس بگیره کاش میگرفت.. شاید وقتی منم هم سن و سالش بشم همین کارو بکنم شاید اگه 30 سال بگ